Thuiszorg aanvragen verloopt via drie verschillende routes, en welke route je nodig hebt, hangt af van het soort zorg. Verpleging en persoonlijke verzorging regel je via een wijkverpleegkundige en je zorgverzekering. Huishoudelijke hulp vraag je aan bij de gemeente. Voor langdurige, intensieve zorg kom je bij de Wet langdurige zorg terecht. Wat je zelf betaalt verschilt per route: van helemaal niets tot een vast bedrag per maand. Hieronder lees je per situatie hoe je het regelt en wat het kost.
Thuiszorg is een verzamelnaam voor drie soorten hulp die je thuis kunt krijgen. Het helpt om ze uit elkaar te houden, want ze worden via verschillende loketten geregeld en betaald.
Verpleging gaat om medische handelingen, zoals wondverzorging, het toedienen van medicijnen of injecties en hulp bij een katheter. Persoonlijke verzorging is hulp bij dagelijkse dingen: wassen, aankleden en naar het toilet gaan. Huishoudelijke hulp is praktische ondersteuning in en om het huis, denk aan schoonmaken, de was en soms boodschappen.
Verpleging en verzorging vallen samen onder de noemer wijkverpleging. Huishoudelijke hulp is een aparte categorie en loopt via de gemeente. Dat onderscheid bepaalt straks hoe je de zorg aanvraagt.
Je hebt recht op thuiszorg als je door ziekte, ouderdom of een beperking niet meer alles zelf kunt. Of je het krijgt, en hoeveel, bepaal je niet zelf. Dat wordt vastgelegd in een indicatie.
Voor verpleging en verzorging stelt een wijkverpleegkundige die indicatie. Zij komt bij je langs en kijkt wat je zelf nog kunt, wat familie kan opvangen en waar professionele hulp nodig is. Voor huishoudelijke hulp beoordeelt de gemeente je situatie. Voor zware, langdurige zorg doet het CIZ, het Centrum indicatiestelling zorg, dat.
Thuiszorg aanvragen begint bij de vraag welk soort zorg je nodig hebt. Daar hangt het loket van af.
Heb je verpleging of verzorging nodig? Neem dan rechtstreeks contact op met een thuiszorgorganisatie bij jou in de buurt. Een wijkverpleegkundige komt langs voor de indicatie. Je hebt hiervoor geen verwijzing van de huisarts nodig, ook al denken veel mensen van wel. De huisarts kan je wel doorverwijzen of een organisatie tippen, maar verplicht is het niet.
Gaat het om huishoudelijke hulp? Dan vraag je dat aan bij het Wmo-loket van je gemeente. Wmo staat voor Wet maatschappelijke ondersteuning. Je meldt je situatie en de gemeente plant een gesprek om te kijken wat je nodig hebt. Houd er rekening mee dat zo’n aanvraag meestal zes tot acht weken duurt.
Heb je 24 uur per dag zorg of toezicht nodig? Dan vraag je via het CIZ een indicatie aan voor de Wet langdurige zorg. Een wijkverpleegkundige of huisarts helpt je daar vaak bij.
Wat thuiszorg kost, hangt volledig af van via welke wet je de zorg krijgt. En voor het grootste deel van de medische zorg thuis betaal je niets.
Verpleging en verzorging, samen wijkverpleging, zitten in het basispakket van je zorgverzekering. Je betaalt er geen eigen risico voor en ook geen eigen bijdrage. Dat is bijzonder, want voor de meeste zorg uit de basisverzekering geldt in 2026 een verplicht eigen risico van 385 euro. Wijkverpleging valt daar dus buiten.
Voor huishoudelijke hulp via de gemeente betaal je wel een eigen bijdrage. Die is in 2026 maximaal 21,80 euro per maand, het zogeheten abonnementstarief. Dat bedrag geldt per huishouden en ongeacht je inkomen, of je nu een voorziening hebt of meerdere. Let op: vanaf 2027 wordt deze eigen bijdrage waarschijnlijk weer afhankelijk van je inkomen.
Krijg je zorg via de Wet langdurige zorg, dan betaal je ook een eigen bijdrage. De hoogte daarvan hangt af van je inkomen en vermogen.
Particuliere thuiszorg is zorg die je zelf inkoopt en betaalt, zonder indicatie. Dat klinkt duur, en dat kan het ook zijn, maar voor sommige mensen is het precies wat ze zoeken.
Je kiest er bijvoorbeeld voor als je geen indicatie krijgt maar toch hulp wilt, als je snel zorg nodig hebt zonder wachttijd, of als je een paar extra uren wilt bovenop de zorg die je al via de gemeente of verzekering ontvangt. Je houdt zelf de regie over wie er komt en wanneer.
De tarieven lopen flink uiteen. Reken globaal op 30 tot 65 euro per uur, afhankelijk van het soort zorg: huishoudelijke hulp is het goedkoopst, gespecialiseerde verpleging het duurst. Vraag altijd vooraf een offerte op, zodat je weet of er toeslagen gelden voor avonden of weekenden.
De meeste thuiszorg gaat naar ouderen die langer zelfstandig willen blijven wonen. Voor hen werkt het precies zoals hierboven: verpleging en verzorging via de wijkverpleegkundige, huishoudelijke hulp via de gemeente.
Bij dementie komt er vaak iets bij. Naast de praktische zorg kun je een casemanager dementie krijgen, een vaste begeleider die met de naaste en de familie meedenkt, uitlegt wat er speelt en helpt de zorg te organiseren. Juist bij dementie is die ene vaste contactpersoon goud waard, omdat de situatie geleidelijk verandert.
Thuiszorg aanvragen draait om een vraag vooraf: welk soort zorg heb je nodig? Verpleging en verzorging regel je via een wijkverpleegkundige en kosten je niets, huishoudelijke hulp loopt via de gemeente met een vaste eigen bijdrage, en langdurige zware zorg gaat via het CIZ. Weet je niet zeker waar jouw situatie onder valt? Dan is een gesprek met een wijkverpleegkundige bijna altijd de snelste manier om duidelijkheid te krijgen. Neem gerust contact met ons op voor een vrijblijvend gesprek of een indicatie bij je thuis.